dwadzieścia dziewięć.

nie wiem już, skąd mam czerpać siłę, by przetrwać kolejne dni. muszę rozpoczynać nowe życie, chociaż wcale tego nie chcę. nie mam ochoty się śmiać, a łzy coraz częściej goszczą w moich oczach. kompletnie się pogubiłam. nie wiem w którą stronę odwrócić głowę, żeby nie dostać w twarz. naprawdę nie mam już siły...


Komentuj (1)